Ενώπιον νέας κρίσης η Αργεντινή

Όποτε βλέπουμε την Αργεντινή να ξεκινάει τους παλικαρισμούς σε σχέση με τα νησιά Falkland, που ανήκουν στη Βρετανία από το 1833, σίγουρα αντιμετωπίζει κάποια εσωτερικά προβλήματα.

Για αυτό και δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η πρόσφατη διπλωματική επίθεση της προέδρου Cristina Kirchner εναντίον του Λονδίνου. Πρόκειται για αντίδραση στον υψηλό πληθωρισμό, και στη φυγή κεφαλαίων από τη χώρα της.

Αν και δεν προχώρησε σε στρατιωτική επίθεση, όπως είχε κάνει ο δικτάτορας Galtieri το 1982, εν τούτοις κλιμακώνει την ρητορική της επίθεση, ελπίζοντας πως θα συσπειρώσει το λαϊκό αίσθημα, και θα αποπροσανατολίσει τους πολίτες της από τα εσωτερικά ζητήματα. Ο επόμενος μήνας είναι η επέτειος του πολέμου του 1982, οπότε οι καιροί είναι ώριμοι για πολεμοκαπηλεία.

Οι Αμερικανοί παρατηρητές, δεν θα πρέπει να ξεγελιούνται. Η συνεχιζόμενη διπλωματική κόντρα μεταξύ Αργεντινής και Λονδίνου είναι απλά ένα προπέτασμα καπνού, σχεδιασμένο να ωφελήσει το Μπουένος Άιρες. Η Kirchner προτιμά να βλέπει τον λαό της να τα βάζει με τους Άγγλους, και την «αποικιοκρατία», παρά να στρέφεται εναντίον της κυβέρνησής της, που έχει καταντήσει μια διεθνής ντροπή.

Δείτε τι παίζει με τον πληθωρισμό της Αργεντινής. Η πρόεδρος επιμένει ότι είναι μονοψήφιος. Όλα όμως δείχνουν, πως εδώ και χρόνια, κάποιος παραποιεί τα επίσημα στοιχεία. Μια πρακτική που είχε ξεκινήσει  ο προκάτοχός της, και σύζυγός της, μακαρίτης πλέον Néstor Kirchner.

Τον περασμένο μήνα, το περιοδικό The Economist ανακοίνωσε πως δεν θα δημοσιεύει πλέον αυτά τα επίσημα στοιχεία,  αφού: «κουραστήκαμε να συνεργαζόμαστε σε μια εσκεμμένη προσπάθεια να ξεγελαστούν οι ψηφοφόροι, και να εξαπατηθούν οι επενδυτές». Έτσι, αντί να βασίζεται στα μαϊμού στοιχεία που δίνει η Αργεντινή, το περιοδικό θα χρησιμοποιεί στο εξής τις εκτιμήσεις της ανεξάρτητης εταιρίας του Cambridge της Μασαχουσέτης, την  PriceStats. Αυτή λοιπόν εκτιμά ότι ο ετήσιος πληθωρισμός της Αργεντινής είναι πάνω από 24%, και πως ο συσσωρευτικός πληθωρισμός από το 2007 έχει φτάσει στο 137%.

Η Kirchner αρνείται να παραδεχτεί το μέγεθος του πληθωρισμού, και οι συνεργάτες της καταδιώκουν και ταλαιπωρούν όλους τους δημοσιογράφους, στατιστικολόγους, και οικονομολόγους, που τολμούν να πουν την αλήθεια. Για παράδειγμα, πριν από μερικούς μήνες, ο δικαστής Alejandro Catania έστειλε εξώδικο σε διάφορες εφημερίδες, απαιτώντας να αποκαλύψουν τα στοιχεία όλων των πηγών των δημοσιογράφων, που καλύπτουν τα οικονομικά θέματα. Παράλληλα, άρχισε να παρενοχλεί το τοπικό γραφείο του ΔΝΤ, απαιτώντας να του δοθούν τα ονόματα των ιδιωτών συμβούλων που δίνουν τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία της χώρας στο ΔΝΤ.

Αυτή η παρενόχληση ανάγκασε την αμερικανική Ένωση Στατιστικολόγων να ζητήσει από τον ΟΗΕ να προστατεύσει όλους όσους στοχοποιούνται. Την 1^η Φεβρουαρίου, το ΔΝΤ έδωσε στην Αργεντινή χρονικό περιθώριο 180 ημερών, ώστε  να βελτιώσει την ποιότητα των στατιστικών στοιχείων που δημοσιεύει, έτσι ώστε να είναι σύμφωνα με τις ισχύουσες διαδικασίες.

Η απότομη αύξηση του πληθωρισμού έχει οδηγήσει σε φυγή κεφαλαίων, μια φυγή που έφτασε τα $ 21,5 δισ πέρσι, σε σχέση με τα $ 11.4 δισ το 2010. Αν και μειώθηκε ελαφρά στα τέλη του 2011 εξαιτίας κάποιων κρατικών περιορισμών που τέθηκαν σε ισχύ, εν τούτοις η εκροή αυτή ήταν η μεγαλύτερη από το 2002.

Εν τω μεταξύ, οι Αργεντινοί είναι ακόμη εξοργισμένοι με το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα της 22/2/12,  στο οποίο σκοτώθηκαν 51 άνθρωποι. Η αιτία αποδείχτηκε ότι ήταν η κρατική αμέλεια, και μπορούσε κάλλιστα να αποφευχθεί. Γιατί δεν έγινε; Επειδή φταίει η διαφθορά, και πιο συγκεκριμένα το ζεύγος Kirchner. Όπως λέει ένας δημοσιογράφος, τα τελευταία οκτώ χρόνια, η κυβέρνηση κλείνει τα μάτια στην αποσάθρωση του σιδηροδρομικού δικτύου, επιδοτώντας το με εκατοντάδες εκατομμύρια, χωρίς όμως να απαιτεί κάποιες βελτιώσεις σε θέματα ασφάλειας.

Η Kirchner επανεξελέγη πολύ εύκολα πέρσι τον Οκτώβριο, λαμβάνοντας το 54% των ψήφων. Είχε όμως απέναντί της μια αδύναμη και διαιρεμένη αντιπολίτευση, ενώ κέρδισε και από την δημοσιονομικά ανεύθυνη και σπάταλη συμπεριφορά της, όπως η επιβολή περιορισμών στις εισαγωγές για να προστατευτούν τα συναλλαγματικά αποθεματικά της χώρας της. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η BMW και η  Porsche, αναγκάστηκαν να εξάγουν και άλλα προϊόντα, όπως κρέας, δέρμα, ρύζι, και κρασί, προκειμένου να πάρουν άδειες εισαγωγής από το  κράτος.

Η δε αύξηση του ΑΕΠ είναι παραπλανητική. Η  Kirchner επιταχύνει την οικονομική παρακμή της χώρας της, η οποία βέβαια ξεκίνησε προ πολλού. Πρόκειται για μια εκπληκτική παρακμή. Πριν από τον Α‘ΠΠ, η χώρα ήταν πιο πλούσια από την Γαλλία και την Γερμανία. Μετά τον Β‘ΠΠ μπήκε σε μια φάση λαϊκισμού και δικτατορίας, που επιβαρύνθηκε από τον υπερπληθωρισμό και την πολιτική βία. Το καθεστώς Galtieri έπεσε λίγο μετά την ήττα των Falklands το 1982, και η επιστροφή της δημοκρατίας δεν στάθηκε αρκετή για να αποτρέψει έναν νέο γύρο υπερπληθωρισμού το 1989. Ούτε μπόρεσε να αποτρέψει την ιστορική χρεοκοπία της Αργεντινής το 2001.

Σύμφωνα με την άποψη της Kirchner, και των αριστερών υποστηρικτών της, η χρεοκοπία οφείλονταν στις πολιτικές της ελεύθερης αγοράς. Αυτό όμως είναι σαχλαμάρα. Όπως εξήγησε ο δημοσιογράφος Michael Reid, «αυτό που σκότωσε την οικονομία της Αργεντινής το 2001 δεν ήταν ο νεοφιλελευθερισμός, ή οι μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς, αλλά μια δημοσιονομική πολιτική εντελώς ασύμβατη με το καθεστώς ισοτιμίας και μια παντελής απουσία πολιτικής ελαστικότητας».

Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια απαράδεκτα κακής οικονομικής διαχείρισης, η Αργεντινή αντιμετωπίζει μια νέα κρίση. Οι υψηλές τιμές των αγαθών απλά καμουφλάρουν μια καταστροφή που κινείται σε αργή φάση. Οι τιμές αυτές δεν θα παραμείνουν ψηλές για πολύ καιρό. Η χώρα λοιπόν κινδυνεύει και πάλι. Αργά ή γρήγορα, μια νέα κρίση θα προκύψει .

pjmedia.com

Απόδοση: S.A.

ANTINEWS